Celem trzymiesięcznej wyprawy do Papui Nowej Gwinei było sprawdzenie, czy dawne tradycje, rytuały, wierzenia i praktyki – w tym związane z magią i czarostwem – pozostają obecne w życiu społeczności, a także w jakim stanie znajduje się środowisko naturalne, szczególnie w kontekście ekspansji chińskich i zachodnich koncernów. Podjęto próbę uchwycenia codziennego życia ludzi oraz rozmowy o ich najważniejszych problemach. Założeniem było, by nie egzotyzować, nie powielać klisz, lecz możliwie najlepiej poznać, zrozumieć i obalić liczne stereotypy na temat tego miejsca i jego mieszkańców.
W trakcie podróży nawiązano kontakt z lokalnymi społecznościami, uzyskano przyjęcie do klanów na Wyspach Trobrianda, uczestniczono w rytuałach, ceremoniach i ucztach pogrzebowych. Poznawano kulturę plemion prowincji Gulf oraz plemion Bargam i ludności Garus. Równolegle wędrowano przez lasy deszczowe i zdobyto dwa szczyty: Mt Wilhelm – najwyższą górę Papui Nowej Gwinei – oraz Mt Giluwe – najwyższy wulkan Oceanii, należący do Korony Wulkanów Ziemi. Prowadzone były także poszukiwania śladów wierzeń w sangumę (czarną magię).
Prezentacja stanowi połączenie opowieści z podróży z perspektywą etnologii, antropologii kulturowej oraz stosunków międzynarodowych i praw człowieka. Zawarte są w niej refleksje dotyczące agonii kultury, nielegalnej wycinki puszczy, przymusowych wysiedleń ludności, dewastacji środowiska przez kopalnie i gazociągi, kanibalistycznych kultów, tożsamościowego rozdroża Papuasów, a także przyczyn wojen plemiennych, polowań na czarownice i sytuacji kobiet.
